Voilà, net zoals de broodjesbezorgers aan Hertoginnendal
heeft ElaN Filmavonden er een topjaar opzitten. De filmclub,
actief in TheRoxyTheatre in Koersel, liet als vanouds elke
maandagavond de ene kwaliteitsfilm na de andere op een
steeds stijgend publiek los. Een overzicht.
JANUARI
De eerste maand van 2007 gaat ElaN Filmavonden de royale
én tegelijk vooruitziende toer op. Met The Queen en The Last
King of Scotland worden immers al de latere Oscar-winnende
Helen Mirren en Forest Whitaker opgevoerd. En nog meer
pré-Oscar-geweld in TheRoxyTheatre. Twee tot de nok gevulde
zalen komen kijken naar de klimaatfilm An Inconvenient Truth.
Overbevolking ? Al Gore heeft gvd gelijk!
FEBRUARI
De wonderkinderen Michel Gondry en Ken Loach passeren de
revue. Hun respectievelijke Science of Sleep en The Wind That
Shakes The Barley blijken achteraf bijzonder veel gemeen te
hebben met bepaalde onderdelen van la Van Wanten en
Haagedoren. Ze blijven allemaal hangen. Het grootste
wonderkind echter zien we schitteren in de Mexicaanse fabel
Pan’s Labyrinth. Het 10-jarige meisje dat wegvlucht in een
wereld van elfen en faunen steelt alle harten van de ElaN-
bezoeker. Meteen de verklaring voor het gedurig af en aan
rijden van ambulances in TheRoxyTheatre, die maandagavond.
MAART
Een van de rode draden dit jaar bij ElaN was oorlog. Zo is er
Zwartboek, de comeback van Paul Verhoeven. Nog wredere
strijdtaferelen in Mel Gibsons Apocalypto die door recensenten
wordt neergesabeld als een christelijke snuff movie. Nou, nou,
nou… Oké, dat afgehakte mensenhoofd stuiterde misschien
wel wat heel snel de Inca-trappen af maar voor de rest hoorden
we Paul Weller achter ons fluisteren : That’s Entertainment.
APRIL
We zeiden het al. Er werd dit jaar wat afgevochten bij ElaN
Filmavonden. Niet alleen aan de toog waar menigeen door het
toenemende Duvel-gebruik elkaar naar de gesmeerde kelen
deed grijpen. Ook Clint Eastwoord kwam er zich mee bemoeien.
Zijn tweeluik Flags Of Our Fathers en Letters From Iwo Jima
greep iedereen naar, eh, de keel. Gevolg, met dichtgesnoerde
strot rechtstreeks naar huis. Zonder Duvel, dus. Life can be
tough, pleegde Dirty Harry al te zeggen.
Twee andere absolute toppers in april. Das Leben der Anderen
en Inland Empire. Na afloop van de laatste van Lynch, zagen we
de bezoekers totaal verstomd de zaal uitwandelen. Als van Gods
hand geslagen bij zoveel moois. De vraag dient gesteld : is Lynch
werkelijk God, of een ordinaire konijnenkweker ?
MEI
In mei legt elke vogel een ei. En die van ElaN Filmavonden blijven
niet achter. Want de filmclub pakt voor het eerst uit met een eigen
productie. In Plaisir d'Humour kiezen 8 Interessante Vlamingen
(IV's) waaronder Guido Belcanto, Jan Verheyen en Stijn Meuris
hun favoriet humorfragment uit de filmgeschiedenis. Het werd
een eclatant succes dat een verlengstuk kreeg met de vertoning
van The Good Shepherd, een CIA-film op het scherpst van de snee
van en met Robert De Niro. We zagen hoe Matt Damon het politieke
ideaal prefereerde boven zijn eigen vrouw. Iets waar Patrick Dewael
nog wat kan van leren.
Mei is ook de maand dat de leden van ElaN Filmavonden naar het
festival van Cannes trekken. Partycrashend – het gezwendel met
pasjes nam soms meer tijd in beslag dan de party zelf - werd ook wel
eens een filmpje meegepikt. ElaN Filmavonden is inderdaad van vele
markten thuis. In zoverre zelfs dat er Borat-gewijs achter Pamela
Anderson werd gejaagd. Een foto-shoot op de plaatselijke 'Loveboat'
was het resultaat (zie onze fotogalerij : ElaN Filmavonden in Cannes).
Even was er paniek toen de ‘Loveboat’ kapseisde. Gelukkig fungeerde
de silliconen aanhangsels van Pa-mèl-la als reddingsboeien voor de
6 ElaN-jongens. Jawel, ook Pam is multifunctioneel.
Van Cannes naar controverse. Daar zorgt Ex-Drummer voor. De film
naar het boek van Brusselmans (of is het Tommy Lee?) lokt
uiteenlopende reacties uit. Wat ondergetekende betreft, hadden die
reddingsboeien van Pam in de Roxy weer van pas kunnen komen.
JUNI
De leden van ElaN Filmavonden hebben het - cultuurminded als ze zijn -
hoog op met de Vlaamse Primitieven. Maar die van Australië mogen er
ook best wezen, getuige de film 10 Canoes waar 2 Aboriginals-stammen
elkaar naar het leven staan. Yep, heren De Wever en Maingain, toen
ook al. Nog meer politiek op 11 juni. De dag na de verkiezingen laat
ElaN Filmavonden de bezoeker kiezen uit 3 vooraf geselecteerde
politieke documentaires : Fog of War, Viva Zapatero en La face cachée.
De docu ‘Me & my goat’ van en met ene Y. Leterme geraakt niet door
de selectie. Ene J. Milquet stemde tegen. Nog het vermelden waard :
de Schotse film Red Road en Felix Van Groeningens Dagen zonder Lief,
zowat het beste dat Vlaanderen afgelopen jaar voortbrengt. Alleen zijn
we er nog altijd niet uit wie nu Blonde Kelly is en wie de Zwarte.
JULI
Juli is schrijversmaand bij ElaN. Er is het fabuleuze Infamous over
Truman Capote. Voorts speelt Richard Gere in The Hoax het
echtgebeurde verhaal van Clifford Irving. Deze man vond er niet
beter op dan een biografie over Howard Hughes te fantaseren en
op de markt te brengen. Zwendel en vervalsing, niks op tegen. Maar
wij houden het toch maar op party-uitnodigingen !
Nog maar eens een volle zaal. Deze keer voor Zodiac, een film over
een seriemoordenaar die meer mensen om het hoekje brengt dan
Anderlecht doelpunten slikt. Juli wordt afgesloten met The Fountain.
Een bij wijlen wat schimmige film over een man die op zoek is naar
het geheim van het eeuwige leven. Naar verluidt, is hij nog steeds
op zoek. De laatste keer dat hij werd gesignaleerd, was aan de
vuilnisbakken van de Delhaize in Drongen.
AUGUSTUS
Misschien wel een van de meest amusante films van afgelopen jaar
is Stranger than Fiction, een komisch verhaal van een romanschrijfster
die erop kickt haar mannelijke personages te doden. Kortom, madame
Hemmerechts. You’re history… Twee keer animatie ook op het
ElaN-menu. Eerst met The Simpsons Movie waarbij het publiek zich niet
alleen tegoed deed aan de grappen en grollen van de gele familie. Ook
de donuts achteraf kwamen lekker aan. En dan, A Scanner Darkly naar
een boek van sf-schrijver Philip K Dick. De hoofdpersonages gaan
helemaal loos door flink wat drugs te slikken. Acteur Robert Downey Jr. :
“Nooit eerder heb ik me op een filmset zo thuis gevoeld.”
SEPTEMBER
ElaN Filmavonden viert feest. In september is de filmclub aan zijn vijfde
seizoen begonnen. Het lustrum wordt gepast ingezet met vuurwerk in
de Russische oorlogsfilm 9th Company. Doorgestoomd wordt er met
Control, de film van Anton Corbijn over Joy Division-zanger Ian Curtis.
Curtis leed aan epilepsie. Iets waar wij in kunnen komen. Want wie
zou niet vallen voor de charmes van zijn Belgische maitresse, Annick
Honoré? ElaN Filmavonden blijft excelleren in het bovenhalen van
verborgen filmparels. London to Brighton is er zo één van en bleek even
straf als de drankjes die Amy Winehouse tot zich neemt.
OKTOBER
Hoog tijd dat ElaN Filmavonden de mensheid bijstaat. En zo geschiedt.
In Death of a President krijgt George Bush de kogel. Nog meer geweld
in A Guide to Recognizing Your Saints. De film volgt een jeugdbende in
de New Yorkse achterbuurt Queens en waarin meer gevloekt wordt dan
NV-A'ers op onze Zuiderburen tijdens een congres. Faut le faire !
Na A Scanner Darkly en Zodiac is A Guide Robert Downey Jr.'s derde
bezoek aan ElaN. Wat ons betreft toont hij zich meer dan ooit
Oscar-fähig. "Maar waar worden die uitgereikt?" horen we hem vragen.
Gewoon de witte lijn volgen, Robert.
Ook wel de moeite, Hallam Foe en Interview waarbij jong en oud elkaar
het hof maken. In Interview slaagt ouwe bok Steve Buscemi er zelfs in
om Sienna Miller een tong te draaien. Dat Dr. Le Compte dit niet meer
mag meemaken!... Hoogtepunt in oktober is misschien wel Shut Up &
Sing, de docu over het tegen Bush van leer trekkende countrytrio Dixie
Chicks. En algehele opluchting, na de film. De Chicks blijken zo cool dat
ze in hun eentje de opwarming van het klimaat kunnen stoppen.
NOVEMBER
Woody Allen : "Er zijn ergere dingen dan de dood. Heeft u ooit een avond
met een verzekeringsagent doorgebracht?" Of, zo willen wij parafraseren.
"Heeft u ooit een avond Kinepolis doorgebracht?". TheRoxyTheatre
- thuishaven van ElaN Filmavonden - blijft inderdaad tot nader order de
gezelligste wijkbioscoop in Limburg en omstreken. Het is overigens de
enige bioscoop waar je met een Duvel in de hand de zaal mag betreden.
Een Duvel die we zeker konden gebruiken bij het bekijken van
Le Scaphandre et le Papillon. Wat ons betreft, één van de pakkendste
prenten van het jaar. En wat gezegd van Lars von Trier. Na Michael
Rasmussen, de grootste charlatan van Denemarken. Het gekke genie
- "maak ik nu film of theater?" - verrast ons met The Boss of it All.
The Office op zijn Deens, inclusief een knappe blonde stoot achter de
typmachine. Alle credits voor die Denen !
DECEMBER
De laatste maand staat in het teken van het huwelijk. Te beginnen met
het Argentijnse gevangenisdrama Cronica de une Fuga dat bewijst dat
fictie en realiteit wel degelijk ver uit elkaar kunnen liggen. Terwijl de
hoofdfiguur van Cronica de sleutel tot de vrijheid weet te vinden, blijven
de ElaN-echtelieden naarstig op zoek. Zelfs de film After The Wedding
brengt geen soelaas. ElaN Filmavonden sluit het jaar af met de Gouden
Palm van Cannes : 4 Months, 3 Weeks and 2 Days. Nee, niet de
geschatte duur van de interim-regering. Wel een prachtig Roemeens
abortusdrama dat gemaakt werd met een budget lager dan de limbolat
waar Bart De Wever onder moet duiken.
Zo, de filmrollen van afgelopen jaar kunnen we definitief opbergen
en moeten Herman Van Veen-gewijs plaats maken voor die van 2008.
We gaan inderdaad ook dit jaar rennen, springen, vliegen enz. om jullie,
beste ElaN-bezoeker, een even fijn filmaanbod te kunnen bieden als
afgelopen jaar. Hasta !
Met dank onze gastredacteur / filmvreter Stijn Phlix